złość

Na siebie, taka durna, dałams ię zwieść jakbym miała znowu 19 lat!

I porzucona dla jakiejs 17latki. Co za dno, co za ironia, historia lubi się powtarzac.

Nie jest źle, mam wrażenie, że historia ta wzmocni mnie tylko, ale czy warto było?

Było, ale trzeba było jebnąć tym o ścianę przy pierwszej nasuwającej sie wątpliwości.

I jebnać sie na podłogę, śmeijąc sie do rozpuku.

Mam dosyc uśmiechania sie jak nimfa, willa czy inny leśny elf, czuję się wściekła i jednocześnie rozbawiona.

Kompletny braks tabilizacji emocjonalnej.:)